Joseph Oubelkas deelt zijn indrukwekkende verhaal over gevangenschap, lijden en leiden

Nieuwe inzichten in leiderschap verkrijgen vanuit een ‘donkere’ invalshoek?..

 

Joseph Oubelkas is auteur van de bestsellers ‘400 brieven van mijn moeder’ en ‘Gezondheid, Liefde, Vrijheid’. Hij zat 1.637 dagen onschuldig vast in een Marokkaanse gevangenis. Ten onrechte werd hij beschuldigd van en veroordeeld voor hasjsmokkel. “Tot 23 december 2004 had ik een leuk doorsnee bestaan. Daarna veranderde mijn hele leven”, aldus Joseph. Hij deelt zijn indrukwekkende verhaal over lijden en leiden op 8 november tijdens Meet the Expert van Directeuren Netwerk in Rotterdam. Ofwel: verkrijg nieuwe inzichten uit een andere, ‘donkere’ invalshoek en leer hoe je als ondernemer negatieve ervaringen om kunt zetten naar positieve energie. Wij stelden hem alvast een paar vragen.

  

Wie is Joseph Oubelkas? Wat typeert jouw persoon?

“Ik ben een gewone jongen uit Raamsdonksveer. In hart en nieren een helper. Iemand die een ander echt gunt wat hij of zij wilt. Mijn bestaansrecht is als ik iets kan betekenen voor een ander in deze wereld!”

 

Hoe belandt een doodgewone jongeman in een gevangenis in Marokko?

“Stom toeval. Verkeerde plek, verkeerde tijd. Ik was IT-ingenieur en zat eind 2004 voor mijn werk in Marokko. Het was net een scène uit een film. Ik zag veel mensen in uniform bij het bedrijf waar ik voor werkte. Ik stap erop af en vraag wat er aan de hand is. Ze horen dat ik uit Nederland kom. Er is 8.000 kilo drugs gevonden. Ze weten wie er achter zit, maar toch pakken ze mij. Waarom? Omdat het kan, omdat het een andere wereld is.”

 

Er was toch een gebrek aan bewijs dat je hasj had gesmokkeld?

“Er was GEEN bewijs. Er was wel bewijs wie er WEL achter zat. Maar het recht is daar geen recht.”

 

Hoe heb je die tijd in de gevangenis beleefd?

“Waar moet ik beginnen, waar moet ik eindigen. Een gevoel van onrecht. Dat gevoel heb je iedere dag. Elke dag dat ik daar zat, was er een teveel. Ik heb hele diepe dalen beleefd, maar er waren ook lichtpuntjes. Zoals mijn moeder zei: ‘je laat een spoor achter van vreugde en vriendschap’. En dat is dus zelfs in de meest ellendige situaties mogelijk.”

 

Hoe bracht je de dagen door en vooral wat heb je ervan meegenomen?

“De dagen bracht ik routinematig door. Slapen, eten. Er waren meerdere keren per dag appéls. De cel was doordeweeks in de ochtend en in de middag een paar uur open. Dan kon je een beetje wandelen. Verder zit je opgesloten in een cel met heel veel mensen op weinig vierkante meters. Wat ik ervan heb meegenomen? In ieder mens schuilt ook echt een mens. Zelfs in de gevangenis zitten echte mensen. Iedereen is uniek en heeft een authentiek verhaal.”

 

Wat ben je gaan doen toen je vrij kwam?

“Ik ben begonnen om mijn eigen leven weer op te bouwen. Ik ging bepalen hoe mijn leven eruit ging zien, zonder mijn geluk af te laten hangen van de buitenwereld. Sommige mensen twijfelden aan mijn onschuld. Het onrecht wat ik heb gevoeld in de gevangenis, voelde ik ook in vrijheid, doordat mensen twijfelen aan je verhaal. Nu heb ik het een plek gegeven. Het raakt me nu niet meer. Ik ben de wereld gaan begrijpen.”

 

Hoe ben je de wereld gaan begrijpen?

“Door alles tijd te geven. Door bewust bezig te zijn met hoe ik en hoe een ander reageert op de situatie. En hoe ik kan bepalen dat het voor mij gaat werken. Pure introspectie.”

 

De optimale toepassing van Stephen Covey zijn theorie dus?

“Ja! Ik was niet bewust bezig met het toepassen van een theorie. Ik deed het gewoon. Maar de theorie klopt wel.”

 

Heb je nog contact met de mensen die je in gevangenschap hebt ontmoet?

“Vandaag de dag ben ik nog met meerderen bevriend. Ze hebben zelfs mijn lezingen bijgewoond, waar ze tot tranen toe geroerd waren.”

 

Hoe zet je jouw ervaringen van toen om naar de werkelijkheid van nu? Hoe inspireer jij anderen hiermee?

“Door te laten zien wat ik heb meegemaakt, hoe ik er doorheen en uit ben gekomen en op eigen kracht mijn leven weer heb opgebouwd. Het is een algemene parallel die mensen herkennen en ook meemaken. Bijvoorbeeld bij scheidingen of het verlies van een dierbare.”

 

Je kunt ook zeggen dat je dankzij jouw gevangenschap nu een succesvol leven leidt. Van het leven in de cel naar het houden van lezingen en het schrijven van beststellers.

“Dat kun je zeggen, ja. Al is het wel een hele bewuste keuze om deze jaren in gevangenschap om te zetten naar een periode van verrijking. Het is niet zo dat als je nu naar Thailand, Mexico of Marokko gaat, je jaren opgesloten zit en daarna ook bestsellers schrijft. Het is een keuze.”

 

Moet je eerst lijden om beter te kunnen leiden? Hoe zet je dit om naar positief leiderschap?

“Ik vind niet dat het moet. Je kunt zonder lijden ook leiden. Maar wat je vaak ziet is dat als je het donkere hebt gezien, dat je het licht weer extra kunt waarderen. Hoewel ik er niet bewust mee bezig ben geweest, kun je dit wel vertalen naar positief leiderschap. Het bouwen aan goede relaties, mensen in hun waarde laten; dat hoort bij positief leiderschap.”

 

Wat kunnen ondernemers leren van de situatie waarin jij hebt gezeten?

“Dat bepalen ondernemers zelf. Maar om toch een voorbeeld te geven. Een eigenaar van een bedrijf waar ik een lezing had gegeven, had een artikel laten plaatsen in de krant. Met als kop ‘In het spoor van Joseph Oubelkas’. Het bedrijf had dus beslissingen genomen op basis van mijn presentatie. Ik geef dus graag nieuwe inzichten vanuit totaal andere invalshoeken die je nog niet hebt meegemaakt, zet je in de juiste richting die jij op wilt en daarna is het aan de ander om de moed te hebben om door te zetten.”

 

Meld je snel aan!

Wil je een inspirerende dag meemaken over lijden en leiderschap die je je hele leven bijblijft? Meld je dan hier direct aan voor onze ontmoeting met Joseph Oubelkas op 8 november in de Maassilo in Rotterdam.

In het tempo van de hedendaagse innovatie, vervullen wij de behoefte aan inspiratie en sparring doormiddel van kwalitatieve en kleinschalige bijeenkomsten voor directeuren.

UITGELICHT //BLOG

Ons netwerk is continu in beweging.

Via deze inside pagina brengen we graag verhalen van onze eerdere evenementen onder de aandacht. Het doel is simpel: u vertellen wat er nu gebeurt aan die lunchtafel, u inspireren en proberen verder te brengen.